تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 315

مساهمون:

ص٣١٥
بنابراين كه نظر به فروج خودشان در مورد صاحبان فروج و نظر ازدواج به عورتهايشان مكروه باشد ، امر مقدّر اعم از وجوب و استحباب باشد . يا مقصود اين است كه فروج خود را از آميزش با غير حلال حفظ كنند ، يا فروج خويش را از آميزش با غير حلال و از نظر غير حلال نگهدارند . يا مقصود اين است كه فروج خودشان را از نظر وطى به طور مطلق حفظ كنند . بنابراين كه حكم مربوط به كسانى باشد كه با بيعت خاصّ ولوى بيعت كرده‌اند كه در حقّ آنان وطى و نظر به فروج يا فروج را در معرض ديد قرار دادن ممنوع باشد ، چه حكم سالك الى اللّه حكم محرم است كه تا سلوكش تمام نشود و از احرام به حج‌ّهاى نفس حلال نمىشود ، بر زنانشان نيز تمتّع از مردان و ساير لذّت‌هاى نفس حلال نمىشود ، بلكه براى آنان التفات و توجّه به ما سوى اللّه و سواى خبر در مقصدى كه دارند جائز نيست .
ذلِكَ أَزْكى لَهُمْ
و اين حفظ فروج براى آنان پاكيزه‌تر يا صالح‌تر يا بانموّتر است ، چه آن به ريبه و تحريك و اشتغال به كارهاى لهو نفس دورترست .
إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما يَصْنَعُونَ
خداوند به كارهاى آنان كه نظر مىكنند يا نمىكنند آگاه است و بر حسب كارشان به آنان جزا
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 315 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى