حلال است ، مانند لباسى كه ظاهر است ، زينت جاهايى كه استثنا شده ، خود جاهايى كه در زنان عورت نيست ، مانند انگشتر و سرمه و بازگذاشتن و نمايان كردن دو گونه و دو كفّ و دست و دو پا .
بدان كه نهى زنان از آشكار كردن زينت خود و نهى مردان از نظر كردن به زينت آنان براى آن است كه زينت و آشكار كردن آن و نگاه مقدّمهى فساد و موجب ريبه و ترديد و باعث فتنه است .
از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله خطاب به على عليه السّلام وارد شده : يا على نگاه اوّل براى تو و حقّ تو است و بر تو جائز است ، ولى نگاه دوّم به ضرر تو است و نبايد محقّق شود ، يعنى اگر با نظر اوّل آزمايش و امتحان شدى به نظر دوّم وعده داده مىشوى كه وزر و و بال آن بر توست « 1 » .
در روايت ديگرى است : اوّلين نظر به زن براى شما است ، پس آن را به نظر و نگاه دوّم نكشانيد و از فتنه بپرهيزيد « 2 » .
بنابراين اگر با نگاه كردن به صورت و دستها و پاها و زينت آنان از ريبه و بر فتنه افتادن ترسيده شود آشكار كردن آنان بر زن جائز نيست و نيز بر مرد جائز نيست كه به آنان نظر كند .
و اگر از ريبه نترسيد نظر كردن به غير از زينت ظاهر مانند زينت باطن و مواضعى كه استثنا نشده جائز مىشود ، مانند سر و
هامش
( 1 ) تفسير نور الثّقلين ج 3 ص 589 ح 96
( 2 ) تفسير الصّافى ج 3 ص 431