كسى كه در زنا شريك او يا مشرك است نمىتواند همبستر شود .
زيرا كه شرك از زنا بدتر است ، يعنى همسر مرد زناكار يا بايد در زنا با او شريك باشد يا حال او بدتر از زناكار باشد .
بعضى گفتهاند : اين حكم براى هر مرد و زن زناكار ثابت است ، نكاح كسى كه موصوف به زنا نباشد بر آن دو حرام است اعمّ از اين كه آن دو معروف و مشهور به زنا باشند يا نباشند .
سپس اين حكم با قول خداى تعالى :
وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ . . .
تا آخر آيه » يا معناى آيه مبتنى بر خبر دادن و اخبار است و مقصود اين است كه زناكار رغبت نمىكند و عقد نمىكند مگر به زن زناكار را ، چرا كه سنخيّتى بين او و زنهاى عفيف و صالح وجود ندارد .
پس اخبار از كلّ به اعتبار غالب است ، يعنى اغلب موارد اين گونه است .
وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ
وقتى كه حكم مرد و زن زناكار و حدّ آن دو را بيان كرد و بر آنان سخت گرفت خواست اين مطلب را بيان نمايد كه نسبت فاحشه و فحشا به بندگان امر بزرگى است كه فاعل آن مستحقّ عذاب است همانند عذاب زانى و زانيه ؛ نهايت اين است كه مرتبه و درجهى عذاب او پايينتر از عذاب آن دو است .
و نيز خداى تعالى خواست اين مطلب را بيان نمايد كه