صور داراى سوراخهايى است به عدد ارواح خلايق ، پس صدا از يكى از دو طرفش كه به سوى آسمانهاست خارج مىشود .
پس در آسمانها كسى نمىماند مگر آن كه زنده مىشود و مىايستد و به حالت اوّلى برمىگردد ، حاملين عرش برمىگردند و بهشت و جهنّم حاضر مىشوند ، خلايق براى حساب حشر مىشوند .
بعضى گفتهاند : لفظ « صور » در اينجا و در امثال آيه هرجا كه ذكر شده جمع صورت به معناى هيئت و شكل است .
و به امام سجّاد عليه السّلام نسبت داده شده كه از او از دو نفخ و دوباره دميدن سؤال شد ، اين كه مدّت بين دو دم چقدرست ؟ فرمود :
مدّت بين دو دم مقدارى است كه خدا بخواهد .
عرض شد اى فرزند رسول خدا به من خبر بده چگونه در صور نفخ مىشود ؟
فرمود : امّا دميدن اوّل چنين است كه خداى تعالى به اسرافيل امر مىكند كه به دنيا هبوط كند ، در حالى كه صور همراه اوست ، صور يك سر و دو طرف دارد ، فاصله بين سر هر طرف تا طرف ديگر همانند ما بين آسمان و زمين است ، پس وقتى ملايكه ديدند اسرافيل با صور به دنيا هبوط كرده مىگويند : خداوند اذن داده كه اهل زمين و آسمان بميرند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 247
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٢٤٧