امام سجّاد عليه السّلام فرمود : پس اسرافيل به حظيرهى بيت المقدّس هبوط مىكند در حالى كه او روبهروى كعبه است ، وقتى اهل زمين او را ديدند مىگويند : خداوند به مرگ اهل زمين اجازه داده ، پس اسرافيل يك بار در صور مىدمد ، صدا از طرفى بيرون مىآيد كه رو به زمين است ، پس در زمين صاحب روحى باقى نمىماند مگر آن كه صيحه كشيده و مىميرد ، بار ديگر صدا از طرفى بيرون مىآيد كه رو به آسمانهاست ، پس در آسمانها صاحب روحى نمىماند مگر آن كه صيحه كشيده و مىميرد ، فقط اسرافيل زنده مىماند امام سجّاد عليه السّلام ادامه داد : پس خداوند به اسرافيل مىفرمايد : اى اسرافيل بمير ، پس اسرافيل مىميرد ، همه در همين حالت مرگ به مقدارى كه خدا بخواهد مىمانند ، سپس خداوند به آسمانها امر مىكند كه به جريان بيافتند ، به كوهها امر مىكند كه حركت كنند ، اين است معناى قول خدا كه فرمود : « يوم تمور السّماء مورا و تسير الجبال سيرا » .
يعنى زمين گسترش پيدا مىكند و تبديل به زمينى غير از اين زمين مىشود ، يعنى زمينى مىشود كه بر روى آن گناه نشده است ، كوه و گياه در آن نيست ، همانطور كه زمين را بار اوّل گسترش داد ، عرش خود را بر آب برمىگرداند همانطور كه بار اوّل چنان بود در حالى كه خداى تعالى مستقلّ به عظمت و قدرت
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 248
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٢٤٨