تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 237

مساهمون:

ص٢٣٧
جمله تهديد كفّار است به انتظار نزول عذاب بر آنان .
وَ إِنَّا عَلى أَنْ نُرِيَكَ ما نَعِدُهُمْ لَقادِرُونَ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ
و ما تواناييم تا آنچه به آنان وعده داده‌ايم به تو بنماييم ، پاسخ پرسش مقدّرست . گويا كه گفته است : پس با كفّار چه بكنم و چگونه رفتار نمايم ؟ خدا فرمود : بدى آنان را با نيكى دفع كن يعنى با خصلتى و حسنه‌اى كه نيكوترست ، يا با دفع‌كردنى كه نيكوتر است بدى خودت يا بدى غير خودت را دفع كن ، و خطاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله است ، ولى مقصود از خطاب امّت او است ، اين تأديب خوبى براى او و امّتش مىباشد .

بيانى در دفع بدى و بدكار با خوبى

بدان كه رفع بدى بدكار به سبب بدى كردن به او تصوّر مىشود به نحوى كه بدى كردن به او معقول و قابل تصوّر باشد ، مانند كشتن بدكار ، قطع اعضا و شقّه كردن آن‌ها ، زدن او به مقدار بدى كه كرده است يا مساوى يا كمتر ، عفو از او ، صفح يعنى پاك كردن قلب از كينه‌اش و احسان كردن به او ، خصلت نيكو به طور مطلق عبارت از احسان كردن به بدكار كه بر آن محبّت و و داد مرتّب مىشود كه در پشت و دنباله‌ى آن چيزى كه در قول خداى تعالى :
فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 237 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى