هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 102 )
ترجمه :
بگو پروردگارا اگر آنچه به آنان وعده داده شده است ؛ به من بنمايانى [ يا نه ] .
پروردگارا هرگز مرا در زمرهى ستمپيشگان [ مشرك ] مياور .
و ما تواناى آن هستيم كه آنچه به آنان وعده مىدهيم به تو بنمايانيم .
ناشايستى را به شيوهاى كه نيكوترست ، دفع كن ، ما به آنچه مىگويند داناتريم .
و بگو پروردگارا از وسوسههاى شياطين به تو پناه مىآورم .
و پناه بر تو پروردگارا از اين كه نزد من حاضر شوند .
آنگاه كه يكى از ايشان را مرگ فرارسد ، گويد پروردگارا ، مرا بازگردانيد .
باشد كه در آنچه فروگذار كردهام ، كارى شايسته پيش گيرم ؛ حاشا ، اين سخنى است كه او [ ظاهرا ] گويندهى آن است ؛ و پيشاپيش آنان [ زندگى ] برزخى است تا روزى كه برانگيخته شوند .
آنگاه كه در صور دميده شود ، در آن روز پيوند و خويشى در ميانشان برقرار نماند ، از هم پرسوجو نكنند .
آنگاه كسانى كه كفّهى اعمال [ خير ] شان سنگين باشد ، آنانند كه رستگارند .
تفسير
قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
بگو : اگر آنچه را كه به آنان وعده داده مىشود به اين نشان دهى ، پروردگارا مرا از ستمپيشگان مياور .
آوردن اسم ظاهر به جاى ضمير به جهت ذمّ ديگرى است ،