و به دست آنان با بيعت عامّ اسلام بياورند يا به اولياء توجّه كنند .
و به دست آنان با بيعت خاصّ ايمان بياورند ، آنان كسانى هستند كه بعد از اسلام يا ايمان
بِرَبِّهِمْ
به پروردگار مضافشان كه همان ربّ آنان در ولايت است
لا يُشْرِكُونَ
شرك نمىآورند .
يعنى به دست غير انبيا و اوليا بيعت نمىكنند ، يا به غير آنان توجّه نمىكنند ، يا اطاعت غير آنان را نمىكنند ، يا پيروى هواى خودشان را نمىكنند .
وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا
و نيز مؤمنين كسانى هستند آنچه را كه دارند و به آنان داده شده به ديگران مىدهند از قبيل صدقات يا همهى اعمال الهى .
يُؤْتُونَ ما آتَوْا
از ثلاثى مجرّد خوانده شده ، يعنى انجام مىدهند آنچه را كه بهجا آوردهاند .
وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ
دلهايشان از كوتاهى و تقصير در اعمال ترسناك است زيرا آنان مىدانند كه نمىتوانند در راه خدا آن چنان كه بايد جهاد كنند و حتى نمىتوانند در خور جهاد خودشان نيز جهاد نمايند اين عبارت در اخبار ما اين چنين تفسير شده است : دلهايشان ترسناك است و اميدوار ، نقل شده است كه مؤمن جامع احسان و شفقت است و منافق جامع اسائه و بدى و منّتگذارى است .