أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ
مردم كافر خيال مىكنند كه ما آنان را به مال و فرزندان مدد مىكنيم براى اين است كه در حقّشان مساعدت و تعجيل به خيرات دنيا كرديم ؟ و در نتيجه از وصىّ تو استنكاف مىكنند ، نه چنين نيست .
بَلْ لا يَشْعُرُونَ
بلكه آنان نمىدانند كه مال و فرزند جز فريب و مكر نيست و لذا به گمان و پندارشان خوب مىآيد و از وصىّ تو استنكاف مىكنند .
إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ
جواب سؤال مقدّر است ، گويا كه گفته شده :
چرا اين گمان شايسته نيست و نبايد اين گمان را بكنند ؟ ! سپس فرمود : براى اينكه ما در خيرات براى اينان و ايشان سرعت و پيشى مىگرفتيم و بيان اين كلمه در سورهى انبيا در تفسير قول خدا :
وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ
گذشت .
وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ
مؤمنين كسانى هستند كه به همهى آيات خدا ايمان مىآورند ، به خصوص به آيات بزرگ خدا از انبيا و اوليا اذعان مىكنند ، يا كسانى هستند كه به آيات پروردگارشان با بيعت عام يا خاص ايمان مىآورند ، بدين گونه كه آيات آفاقى و انفسى سبب مىشود كه به انبيا توجّه كنند