مىگيرند ، يا مؤمنين ثواب يا بهشت را قبل از آخرت يا قبل از مردم اخذ مىكنند ، بنابراين لام زايده مىباشد كه براى تقويت آورده شده است .
وَ لا نُكَلِّفُ
عطف بر ما قبل است ، در آن رفع توهّم است ، چون ممكن است كسى توهّم نمايد كه جمع بين حقايق اين اوصاف ممكن نيست ، يا توهّم شود كه آنان كه به آنچه نزدشان است خوشحالند و قدرت و توانايى اقدام بر اوصاف مذكور را ندارند ، پس اين توهّم را رفع نمود كه ما هيچ نفسى را جز به مقدار قدرت و طاقتش مكلّف نمىكنيم .
نَفْساً إِلَّا وُسْعَها
لفظ « وسع » با حركات سهگانهى و او قدرت و طاقت است ، يعنى ما نفسى را تكليف نمىكنيم جز به مقدار طاقت ، يا به مقدارى كه طاقت او گنجايش تكليف دارد يعنى هميشه تكليف پايينتر از طاقت است .
وَ لَدَيْنا كِتابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِّ
اين جمله نيز براى رفع توهّم ديگرى است مبنى بر مدد كردن به اموال و اولاد كفّار را خوشحال كرده است .
پس نبايد خداوند به آنان در اين مورد مدد برساند ، پس خداوند فرمود : امداد و مهلت دادن ما به سبب بدكار بودن و بدى كردارشان است و نزد ما كتابى است كه آن كتاب اعمال آنانست