« زبور » به معناى كتاب است .
يعنى دينشان را كتابهايى قرار دادند كه به آن كتابها متوسّل شده و از صاحب دينشان منصرف مىگردند ، مىگويند : كتاب ما را كافى است همانطور كه امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله امر دينشان را مستند به كتاب آسمانى كردند كه آن را جمع كردند ، يا مستند به كتابهايى كردند كه براى تصحيح دينشان آنها را تدوين نمودند ، بر همهى تقارير صحيح است كه « زبرا » مفعول دوّم و حال باشد .
كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ
استيناف و جواب سؤال مقدّر و در مقام تعليل است ، يعنى آنان به همان چيزى از علوم و مسائل كه نزد خودشان است و آراى راضى و خوشحال شدند ، پس خواستند آنچه را كه نزد خودشان است رواج دهند ، از صاحب دينشان استنكاف ورزيدند .
فَذَرْهُمْ
اكنون كه حال امّتها اين چنين است كه ذكر شد ، حال امّت تو نيز به همان حال كه ذكر شد برمىگردد ؛ پس امّتها و منافقين امّتت را به حال خودشان واگذار .
فِي غَمْرَتِهِمْ
و بگذارد در غفلت خويش به سر برند و نگران ردّ يا قبول آنان مباش .
حَتَّى حِينٍ
تا هنگام عذاب بدست تو يا جانشين تو ، يا هنگام مرگ و ظهور على عليه السّلام فرارسد .