براى مجموع آنان در عالم جمع باشد ، كه آن عالم ارواح است ، يا خطاب براى هر يك در زمان خودش باشد ، لكن خداوند در مقام حكايت آنان را در يك جا جمع نمود .
برخى گفتهاند : كه آن خطاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله است ، بدون اين كه قول در تقدير گرفته شود ، آوردن صيغهى جمع براى جارى شدن بر طريقه و روش عرف است كه در مخاطبهى يك نفر هم جمع مىآورند .
و بارها اين مطلب گذشته است كه اكل ( خوردن ) فقط مخصوص چيزى نيست كه عرف آن را خوردن بداند و بشناسد ، بلكه ادراك هر درككننده ، فعل هر عضو ، تحريك هر محرّك ، تحرّك هر متحرّك براى آن اكل و خوردن محسوب مىشود چون مراتب انسان زياد است طيّبات و پاكيزههاى هر مرتبه از جهت خلقىاش آن است كه سازگار و علايم لذّت آن مرتبه باشد .
و از جهت حقّىاش آن است كه مباح بوده و با امر خدا كسب شده باشد و مورد رضاى او باشد ، اعمّ از اين كه موافق ساير مراتب باشد يا نباشد .
وَ اعْمَلُوا صالِحاً
عمل صالح انجام دهيد ، مقصود از عمل صالح يك فرد معيّن نيست ، زيرا كه انبياء اگر مأمور به انجام همهى عملهاى صالح نبودند مأمور به بيشتر آنان بودهاند ،