يَنْطِقُ بِالْحَقِّ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 62 )
ترجمه :
( 23 / 62 - 51 )
اى پيامبران از پاكيزهها بخوريد و كارهاى شايسته كنيد كه من از آنچه مىكنيد آگاهم .
و همانا اين امّت شماست ، امّتى يگانه ، من پروردگار شما هستم ، پس از من پروا كنيد .
ولى آنان در كارشان ، در ميان خود اختلاف و تفرقه يافتند ؛ هر گروهى به آنچه دارند دلخوشند .
پس ايشان را يك چند در غفلتشان واگذار .
آيا چنين مىانگارند كه آنچه از مال و فرزندان كه بدان مددشان مىكنيم .
در خير و خوبى به نفع ايشان مىكوشيم ؟ [ چنين نيست ] بلكه [ حقيقت را ] در نمىيابند .
بىگمان كسانى كه از خشيت پروردگارشان بيمناكند .
و كسانى كه به آيات پروردگارشان ايمان مىآورند .
و كسانى كه به پروردگارشان شرك نمىورزند .
و كسانى كه آنچه بايد [ در راه خدا ] بدهند ، مىدهند و دلهايشان هراسان است كه به سوى پروردگارشان باز مىگردند .
اينانند كه به نيكوكارى مىشتابند و هم ايشان در آن پيشتازند .
و ما بر هيچ كس جز به اندازهى توانش تكليف نمىكنيم ؛ و نزد ما كتابى است كه به حق سخن مىگويد ؛ و به ايشان ستم نرود .
تفسير
يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ
جملهى « من الطّيبات » حال است به تقدير قول ، يا جواب سؤال مقدّر است بنا به تقدير قول ، گويا كه گفته شده : خداوند به رسولان چه گفت ؟ اعمّ از اين كه خطاب در يك دفعه