آيات 45 - 50
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 45 تا 50 ]
ثُمَّ أَرْسَلْنا مُوسى وَ أَخاهُ هارُونَ بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ ( 45 ) إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً عالِينَ ( 46 ) فَقالُوا أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنا وَ قَوْمُهُما لَنا عابِدُونَ ( 47 ) فَكَذَّبُوهُما فَكانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ ( 48 ) وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ( 49 )
وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ آيَةً وَ آوَيْناهُما إِلى رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَ مَعِينٍ ( 50 )
ترجمه :
( 23 / 50 - 45 )
سپس موسى عليه السّلام و برادرش هارون را همراه با معجزات خويش و برهان آشكار فرستاديم .
به سوى فرعون و بزرگان قومش ، آنگاه گردنكشى كردند و قومى بزرگى طلب بودند .
پس گفتند آيا به دو بشر همانند خودمان ايمان بياوريم ؟ حال آن كه قوم آنان پرستندگان ما هستند .
سپس آن دو را دروغگو انگاشتند و جزو نابودشدگان گرديدند .
و به راستى به موسى عليه السّلام كتاب آسمانى داديم ، باشد كه هدايت يابند .
و پسر مريم و مادرش را پديدهى [ معجزهآساى ] شگرفى قرار داديم و آن دو را بر زمينى بلند كه آرام جاى بود ، آبى روان داشت ، جاى داديم .