تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 187

مساهمون:

ص١٨٧
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ
او جز مرد ديوانه‌اى نيست .
فَتَرَبَّصُوا بِهِ
پس شما تحمّل كنيد و منتظر باشيد تا او خوب بشود .
حَتَّى حِينٍ قالَ
تا آنجا كه رسول گفت :
رَبِّ انْصُرْنِي بِما كَذَّبُونِ
خدايا مرا بر آنان كه سخنم را دروغ پنداشتند يارى ده .
فَأَوْحَيْنا إِلَيْهِ
پس از دعاى نوح و اجابت ما ، مهلتى طولانى كه به آنان داديم تا آنجا كه كسانى كه در دين او داخل شده بودند برگشتند به نوح وحى كرديم :
أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا
كشتى را جلو چشمان ما درست كن ، لفظ « أعين » جمع « عين » به معناى باصره يا به معناى ديدگان است ، « باء » به معناى « فى » يعنى كشتى را در حضور چشمهاى ما بساز يا براى سببيّت است ، يعنى كشتى را بساز به سبب كمك و امداد ملايكه‌ى ما . بنا بر احتمال اوّل ظرف لغو است متعلّق به « اصنع » يا مستقرّ است و حال از مفعول و فاعل .
وَ وَحْيِنا
كشتى را با وحى و تعليم ما بساز
فَإِذا
پس آنگاه كه كشتى را ساختى .
جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ
و عذاب ما آمد و تنور