تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥
نداريد ، آيا پروا نمىكنيد ؟ و بزرگانى از قومش كه كفر ورزيده و لقاى آن‌جهانى را انكار كرده بودند ، در زندگانى دنيا ، از ناز و نعمت برخوردارشان ساخته بوديم ، گفتند اين [ مرد ] جز بشرى همانند شما نيست ، كه از همان چه شما از آن مىخوريد ، مىخورد و از همان چه شما مىآشاميد ، مىآشامد ، اگر از بشرى همانند خودتان پيروى كنيد ، در آن صورت شما زيان‌كاريد ، آيا به شما وعده مىدهد كه چون شما مرديد و خاك و استخوان [ پوسيده ] شديد ، از نو برانگيخته مىشويد ، بعيد است آنچه به شما وعده داده است ، حياتى جز همين زندگى دنيويمان در كار نيست كه [ بعضى ] مىميريم و [ بعضى ] زندگى مىكنيم ، ما [ هرگز ] برانگيختنى نيستيم ، او جز مردى كه بر خداوند دروغى بسته است نيست ، ما به [ سخن ] او باور نداريم ، [ هود ] گفت پروردگارا در قبال اين كه تكذيبم مىكنند ياريم فرما ، فرمود زودا كه به سختى پشيمان گردند ، آنگاه بانگ مرگ‌بار آنان را به حق فروگرفت ، آنگاه آنان را همچون خاشاك گردانديم ، نفرين بر ستم‌پيشگان [ مشرك ] .

تفسير

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ
وقتى خداى تعالى صنع خود در خلق انسان ، تدبير او نسبت به امكان بقاى انسان را ذكر كرد ، انسان را آگاه نمود كه بعد از مرگش باقى مىماند ، غايت نعمت‌ها و اصل و اشراف آن‌ها را بيان فرمود . كه همان ارسال رسولان براى هدايت به بهترين راههاست