ترجمه :
( 23 / 22 - 12 )
و به راستى كه انسان را از چكيدهى گل آفريديم .
آنگاه او را به صورت نقطهاى در جايگاهى استوار قرار داديم .
آنگاه نطفه را به صورت خون بسته و سپس خون بسته را به صورت گوشت پاره درآورديم ، سپس گوشت پاره را استخواندار كرديم و آنگاه بر استخوانها پردهاى گوشت پوشانديم ، آنگاه آن را به صورت آفرينشى ديگر پديد آورديم ؛ پس برتر آمد خداوند كه بهترين آفرينندگان است .
سپس شما پس از اينها ميرا هستيد .
سپس شما در روز قيامت برانگيخته شويد .
و به راستى كه بر فراز هفت طبقه [ آسمان ] آفريدهايم ، ما [ هرگز ] از آفرينش غافل نبودهايم .
و از آسمان آبى به اندازه فروفرستاديم و آن را در زمين جاى داديم ، ما به از بين بردن آن تواناييم .
آنگاه با آن براى شما باغهاى خرما و انگور پديد آورديم كه در آن براى شما ميوههاى بسيار است و از آن مىخوريد .
و [ همچنين ] درخت كه از طور سينا مىرويد و روغن [ زيتون ] برمىآورد و نيز نانخورشى براى خورندگان .
و براى شما در چارپايان مايهى عبرتى هست كه شما را از آنچه در شكمهاى آنهاست مىنوشانيم و در آنها براى شما سودهاى فراوان است و از [ گوشت ] آنها مىخوريد .
و بر آنها و بر كشتى سوار مىشويد .
تفسير
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ
عطف بر
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ
است و وجه مناسبت دو جمله اين است