بلوغ از رحمان به او نزديكتر است خداى تعالى بين خود و خلقش واسطههايى از انبيا و اوصيا قرار داده تا با ظاهر بشريشان موافق بندگان باشند ، بندگان بتوانند با مدارك حيوانى خود آنان را درك كنند ، تا به آنان انس گرفته و به خدا متوسّل شوند ، رسولان و جانشينان آنان در قبول تصرّف رحمان به بندگان كمك كنند .
پس هر كس با بيعت عامّ يا بيعت خاصّ متوسّل به انبيا و اوصيا شد متعرّض تصرّف رحمان مىشود و نسبت بين خود و رحمان را تحصيل مىكند ، با همين نسبت فرزند كسى مىشود كه با او بيعت خاص يا بيعت عام را انجام داده است .
هر فعليّتى كه از جهت اين نسبت براى او حاصل گردد فعليّت ولايت و رحمان مىشود ، وارث از صاحب ولايت مطلقه مىگردد تا آنجا كه جميع فعليّتهاى ولايت مطلقه از طبقات جنان براى او حاصل گردد .
فرق بين اين ارث و ارث دنيوى صورى اين است كه ارث صورى براى انسان مادامىكه مورّث از مال موروث و وارث با مرگ دست برندارد و نسبت بين او و ارث قطع نشده باشد حاصل نمىشود ، ولى ارث معنوى براى انسان مادامىكه نسبت بين او و وارث شدّت نگيرد حاصل نمىشود ، مادامىكه مورّث يد تملكى را بر وارث نگذارد .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 169
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص١٦٩