آنجا موجود باشد ، بر طبقات بهشت و بر طبقهى بالاى آن نيز اطلاق مىشود ، اين لفظ مذكّر و مؤنّث مىشود ، آن عربى يا رومى ، يا سريانى مستعرب است . « 1 »
هُمْ فِيها خالِدُونَ
آنان در بهشت جاودانه و هميشگى هستند ، اين جمله را آورد تا اشاره به كامل شدن نعمت كند ، چون تمام و كمال نعمت به اين است كه زائل نشود .
بدان كه انسان از ابتداى خلقتش كه عبارت از خلقت نطفه و اوّلين مادّهى او و استقرار آن در قرارگاه رحم است بالقوّه داراى همهى چيزهايى است كه ممكن است براى انسان حاصل شود ، هر آن براى او فعليّتى از فعليّتهاى انسانى كه همان فعليّتهاى ولايت است حاصل مىشود .
هر فعليّتى كه حاصل شود داراى مرتبهاى از ولايت تكوينى است كه در جميع موجودات سريان دارد .
و هر مرتبه بر حسب دورى از مرتبهى مادّه ، نزديكى بر
هامش
( 1 ) آقاى بهاء الدين خرّمشاهى در پيوست ترجمه قرآن مجيد مىنويسد : اصل واژه ايرانى است در اوستايى « پاييونديزا » ( پاراديس ) در حالت جمع به معناى جاى گرد و دربست است . گرنفون اين واژه را وارد زبان يونانى كرد و براى باغها و گردشگاههاى شاهنشاهان ايران به كار برد . در فرهنگهاى فارسى دجله و معين نيز كلمهى فردوس معرّب كلمهى فارسى مادى پيرادزا به معناى محوّطهى محصور و مدوّر و نيز باغ و بوستان و بهشت دانستهاند .