از امير المؤمنين عليه السّلام در بيان پيروى از شهوات آمده است : كه او كسى است كه بناى محكم بنا كند ( كاخ سازد ) و چيزى سوار شود كه مردم بر آن از جهت زيبايى نگاه كنند ( ماشين گران آخرين سيستم زيبا براى پز دادن ) و چيزى بپوشد كه مشهور به حسن و خوبى باشد .
( لباسهاى مد و گرانبها براى پز دادن ) ، شهرت به لباس تشبيه شده است « 1 » .
بدان كه نماز و زكات چنانچه در اوّل كتاب در اوّل سورهى بقره بررسى گرديد عبارت از لبس و خلع است ، آن دو براى انسان از ابتداى استقرار نطفهاش در رحم تا آخر عمرش ثابت هستند .
ليكن خلع و لبس تا مقام تكليف و نزديك بر آن با تكوين الهى و بر طريق انسانى قرار مىگيرد ، در مقام تكليف اگر خلع و لبس با امر الهى بوده باشد باز در طريق انسانى است و اگر با امر الهى نباشد در طريق انسانى قرار نمىگيرد ، بلكه آن خلع و لبس در طريق نفسانى و با دخالت خواهشهاى نفسانى است .
و هر قول ، فعل و حالتى داراى يك جهت الهى و يك جهت نفسانى است .
به اين معنا كه اگر ناشى از امر الهى محض شده باشد از آن فعليّت الهى حاصل مىشود و لبس در طريق انسانيّت محقّق گشته
هامش
( 1 ) تفسير الصّافى ج 3 ص 287