آن كسى كه فعليّت ولايت در وجودش غالب نباشد .
و اين معناست كه موافق اعتقاد شيعه و مذهب آنانست ، زيرا كسى كه ولايت بر فعليّتهاى او غالب نباشد در برزخها بر آتش دنيا برگردانده مىشود و به تقدير مقصود كسى است كه دوستدار على عليه السّلام بوده و تولّاى او را داشته باشد و بر اين معنا اخبار بسيارى است .
پس از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله وارد شده است كه به على عليه السّلام فرمود : يا على تو و شيعهات بر حوض هستيد آب مىدهيد هر كس را كه دوست داريد ، از آن منع مىكنيد هر كس را دوست نداريد ، شما هستيد كه در روز فزع اكبر در سايهى عرش ايمن هستيد ، مردم بىتابى مىكنند و شما نمىكنيد ، مردم محزون و اندوهناك مىشوند و شما نمىشويد و در شما نازل شده است اين آيه :
إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى . . .
تا آخر » و در شما نازل شده است :
لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ
« 1 » .
و به اين مضمون اخبار متعدّدى است و در بعضى از اخبار آمده است كه حسنه عبارت از ولايت على عليه السّلام است .
در خبرى از امام صادق عليه السّلام آمده است : شيعهى ما در روز قيامت برانگيخته مىشود با همهى گناهان و عيبها در حالى كه
هامش
( 1 ) تفسير الصّافى ج 3 ص 356 و امالى الصّدوق ص 451 ح 2