در عين حال سه شبانه روز با هيچ كس سخن گفتن نتوانى .
مقصود سه شب با روزهاى ( آن ) است ، چه گاهى روز يا شب استعمال مىشود و مقصود دور فلك اطلس است با شب و روزش ، لذا در سوره آل عمران گفت :
ثَلاثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزاً
نقل شده است كه زبانش از تكلّم با مردم بسته شد و از ذكر خدا بسته نشد .
فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرابِ
پس ، از مصلّاى خود خارج شد .
و مصلّا را محراب ناميدهاند چون محلّ محاربهى با شيطانست .
بعضى گفتهاند : زكريّا قومش را از بشارتى كه خدا به او داد خبردار كرده بود ، وقتى پيش آنها آمد و نتوانست سخن بگويد دانستند كه دعايش مستجاب شده ، پس خوشحال شدند .
فَأَوْحى إِلَيْهِمْ
پس به آنان اشاره كرد ، برخى گفتهاند :
در زمين نوشت .
أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَ عَشِيًّا
صبح و شب نماز خواندند ، يا در صبح و شب تسبيح خدا گفتند ، يا در همهى اوقات ، كه اين دو لفظ در استغراق اوقات استعمال مىشوند .
يا يَحْيى
اين جمله به اين گونه تقدير گرفته شده كه :