راحم و بركت بخش بر غير خود گشت .
يا به معناى اسم فاعل يا اسم مفعول است كه عطف بر « صبيّا » شده و معناى آن اين است كه به او حكم داديم در حالى كه او رحمتبخش يا رحمتپذيرست .
مِنْ لَدُنَّا
بنا بر آن چه گفته شد ممكن است لفظ « من لدنّا » متعلّق به « اتينا » باشد يعنى به او حكم از پيش خود داديم در حالى كه او كودك و رحمتبخش يا رحمتپذير بود .
وَ زَكاةً
و او صاف شده و پاكيزه بود ، لفظ « زكات » در اعراب مانند لفظ « حنان » است ، زكات خالص و صافشدهى شيئى است ، يا صدقهاى از مال و دارايى است آن را اخراج مىكنى تا بقيّه را پاكيزه كنى ، يا به معناى نموّ و رشد مال است .
وَ كانَ تَقِيًّا وَ بَرًّا بِوالِدَيْهِ وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً
و او پرهيزگار بود و به پدر و مادر نيكوكار ، او متكبّر و زورگو نسبت به مردم نبود .
عَصِيًّا
و نسبت به حقّ تعالى عاصى نبود ، يعنى در حقّ پدر و مادر خود بسيار نيكى كرد و هرگز به احدى ستم نكرد و معصيت خدا را مرتكب نگرديد .
وَ سَلامٌ عَلَيْهِ
و بر او تحيّت و سلام باد ، يا از ما ايمن بودن از آفات بدنى و نفسانى و سلامتى بر او باد .