وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ
به او صنعت زره سازى براى شما را ياد داديم ، يعنى چيزى كه پوشيده مىشود كه مقصود زره است به قرينهى قول خداى تعالى :
لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ
لفظ « بأسكم » بدل از « لكم » است به نحو بدل اشتمال و « ليحصنكم » با « يا » تحتانى خوانده شده كه ضمير در اين هنگام به داود ، يا به لبوس يا به اللّه به طريق التفات بر مىگردد و با « تا » فوقانى خوانده شده و ضمير به « صنعة » يا به « لبوس » به اعتبار معنا بر مىگردد كه معناى آن زره است و با نون نيز خوانده شده است .
فَهَلْ أَنْتُمْ شاكِرُونَ
اگر مطلب بر همين منوال باشد پس بايد جهت آن نعمت بزرگ شكرگزار باشيد .
وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً
و مسخّر كرديم براى سليمان باد تند را كه شديد مىوزد به نحوى كه در يك شبانه روز به مقدار دو ماه راه مىرود در عين اينكه خيلى آرام و آسوده و بدون حركت است .
تَجْرِي بِأَمْرِهِ
كه باد به امر سليمان حركت مىكند .
إِلى الْأَرْضِ الَّتِي بارَكْنا
و مىرود به سوى زمينى كه آن را مبارك گردانيديم ، كه مقصود شام است .
بعضى گفتهاند : سليمان صبح از شام حركت مىكرد و عصر