پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحه 251

پدیدآورندگان:

ص۲۵۱
فَقَذَفْناها
و يا انداختن زيور آلات در آتش آن را نابود كرديم .
فَكَذلِكَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ
همچنين سامرى آنچه را كه با خود داشت در آتش افكند تا ما گمان كنيم كه او از ما است ، يا معناى آن چنين است : همچنين سامرى قبل از ما انداخت تا ما از او پيروى كنيم ، پس ما از او پيروى كرديم و آن كه را كه در دست ما بود افكنديم . بعضى گفته‌اند : اين جمله كلامى از خداى تعالى است كه معطوف بر كلام آن‌ها مىباشد و مؤيّد اين گفته‌ى خداى تعالى است كه مىفرمايد :
فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَداً
و از آن زينتها برايشان پيكر گوساله‌اى بيرون آورد ، يعنى ساخت . اگر اين جمله از كلام آن‌ها بود بايد مىگفتند : « فأخرج لنا » ( يعنى براى ما ساخت ) و ممكن است جمله‌ى قبلى از كلام آن‌ها باشد ، و اين آيه :
فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَداً
از كلام خداى تعالى ، و در بدل آوردن لفظ « جسدا » از « عجلا » اشعار به اين است كه گوساله در حقيقت گوساله نبود ، بلكه جسدى بود مانند جسد گوساله بدون آن كه روح داشته باشد .
لَهُ خُوارٌ
آن جسد داراى صداى گاو بود ؛
فَقالُوا