تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 502

مساهمون:

ص٥٠٢
به مقدار بال پشّه‌اى وزن و ارزشى نداشته باشد . يا مقصود اين است كه در روز قيامت براى عمل آن‌ها ميزانى بر پا نمىكنيم چون عمل خوبى براى آن‌ها باقى نمىماند تا وزن شود .
ذلِكَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ
لفظ « ذلك » مبتدا يا خبر يا مفعول براى محذوف است و « جزاؤهم جهنّم » جمله‌ى مستأنفه است . يا « ذلك » مبتدا و اشاره بر گمان و حبط است ، خبرش و عايد محذوف مىباشد ؛ اين گمان جزاى آنان در مقابل گمان جهنّم است . يا « ذلك » مبتدا و « جزاؤهم » خبر است و « جهنّم » بدل از « ذلك » به نحو اشتمال است ، آن قدر و وزن نداشتن جزاى آن‌ها است ، بلكه « جهنّم » جزاى آن‌ها است . بنابراين در آن معناى اضراب و استدراك و ترقّى مىباشد و وجه ديگر اين كه « ذلك » مبتدا و « جزاؤهم » بدل آن و « جهنّم » خبرش مىباشد
بِما كَفَرُوا
بر آيات و نشانه‌هاى من كفر ورزيدند ، كه به سبب قرينه ما بعدش اين معنا معلوم مىشود .
وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ رُسُلِي هُزُواً
مقصود از آيات اوصيا عليهم السّلام است . چنان چه از اوصيا عليهم السّلام اين خبر وارد شده است كه مقصود از كفر ، كفر بر آنانست ، چون ضد خواسته‌ها و آرزوهاى آنان است كه بر عمل مترتّب