و زيانبارى فوق خسران كه تدارك و جبران آن ممكن نيست چنانچه گذشت
أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ
آنها كسانى هستند كه بر آيات خدا كافر شدند ، آوردن اسم اشارهى بعيد جهت رسوا كردن حال كافران و احضار آنان است با اوصافى كه توصيف شدهاند و معرفه آمدن مسند جهت افادهى حصر است .
مقصود از آيات اوصيا هستند ، بلكه مراد از كفر به آيات كفر بر على عليه السّلام است كه كفر بر او كفر بر تمام آيات و نشانهها است و در اخبار به همين معنا تفسير شده است .
وَ لِقائِهِ
بارها اين بيان مطلب گذشت كه اگر مقصود از ربّ ربّ الارباب باشد .
مقصود از لقا ملاقات حساب يا حسابگران او است و اگر مقصود از « ربّ » ربّ مضاف باشد مقصود از لقا ملاقات وجه ملكوتى ربّ مقصود است كه در طريق آن را فكر و حضور و سكينه مىنامند .
فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ
پس اعمال آنها از بين رفته و تباه مىشود ، عملهايى كه آنها گمان مىكردند داراى جزا و پاداش است .
فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً
در روز رستاخيز براى آنها قدر و وزنى قايل نمىشويم .
از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه چه بسا مرد چاقى در روز قيامت بيابيد كه