تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 487

مساهمون:

ص٤٨٧
و به خيال باطل مىپنداشتند نيكوكارى مىكنند ، همين دنياطلبانند كه به آيات خداى خود كافر شدند و روز ملاقات خدا را انكار كردند لذا اعمالشان همه تباه گشته و روز قيامت آن‌ها را هيچ وزن و ارزشى نخواهيم داد ( زيرا آن‌ها كارى كه در آن جهان ارزشى دارد نكرده‌اند ) ، اينان چون كافر شده و آيات و پيغمبران مرا استهزا كردند به آتش دوزخ كيفر خواهند يافت ، و آنان كه به خدا ايمان آورده و نيكوكار شدند البتّه آن‌ها در بهشت فردوس منزل خواهند يافت ، هميشه در آن بهشت ابدى هستند و هرگز از آنجا نخواهند انتقال يافت ، ( اى رسول ما به امّت ) بگو كه اگر دريا براى نوشتن كلمات پروردگار من مركب شود پيش از آن كه كلمات الهى به آخر برسد دريا خشك خواهد شد هر چند دريايى ديگر باز ضميمه آن كنند ، اى رسول بگو به امّت كه من مانند شما بشرى هستم كه به من وحى مىرسد كه خداى شما خداى يكتاست و هر كس به لقاى ( رحمت ) او اميدوار است بايد نيكوكار شود و هرگز در پرستش خدا احدى را با او شريك نگرداند .

تفسير

قالُوا يا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَ مَأْجُوجَ
يأجوج و مأجوج بر حسب تنزيل دو قبيله از اولاد يافث بن نوح عليه السّلام هستند ، چنانچه بعضى گفته‌اند ؛ برخى معتقدند كه يأجوج از ترك و مأجوج از گيلان بوده‌اند و روايت شده كه همه‌ى تركها ، سقلب‌ها « 1 » ، يأجوج ، مأجوج و چين همه از
هامش
( 1 ) سقلب‌ها يا صقلب‌ها ( صقالبه ) اسلاوها كه در چكوسلاواكى و مجارستان و كلّا اروپاى مركزى