تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 44

مساهمون:

ص٤٤
سر به سجده‌ى آدم فرود نياوردى ؟ شيطان پاسخ داد : كه من هرگز بشرى كه از گل و لاى كهنه آفريده‌اى سجده نخواهم كرد . خدا هم به او با قهر و عتاب فرمود : پس از صف ساجدان خارج شو كه تو رانده‌ى درگاه ما شدى . و لعنت ما تا روز جزا بر تو محقّق و حتمى گرديد . شيطان ( چون مردود شد ) از خدا درخواست كرد كه پروردگارا پس مرا تا روز قيامت كه خلق مبعوث مىشوند مهلت و طول عمر عطا فرما . خدا فرمود آرى ترا مهلت خواهد بود تا به وقت معيّن و روز معلوم . آنگاه شيطان گفت : خدايا مرا گمراه كردى من نيز در زمين ( همه چيز را ) در نظر فرزندان آدم جلوه مىدهم ( تا از ياد تو غافل شوند ) و همه‌ى آن‌ها را گمراه خواهم كرد . بجز بندگان پاك و خالص تو . خدا فرمود : همين اخلاص و پاكى سرپرست راه مستقيم به درگاه رضاى من است . و هرگز ترا بر بندگان من تسلّط و غلبه نخواهد بود ، ليكن اقتدار و سلطه‌ى تو بر مردم نادان و گمراهى است كه پيرو تو شوند . و البتّه وعده‌گاه تمام آن مردم گمراه نيز آتش دوزخ خواهد بود . كه آن دوزخ را هفت در است هر درى براى ورود دسته‌اى از گمراهان معيّن گرديده است .

تفسير

وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ
و زمين را گسترانيديم و در آن كوههاى ثابت و استوار قرار داديم ، وجه بهره‌مندى و انتفاع از گسترده بودن زمين ، و وجود كوهها ذكر شده است ، و اين كه در هر دو حكمت‌ها و مصلحت‌هاى فراوانى است .
وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ
و در آن از هر چيز موزون رويانيديم ، اگر ضمير « فيها » به جبال و كوهها برگردد مقصود از
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 44 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى