تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 469

مساهمون:

ص٤٦٩
خبر دهد تا احتياج به واسطه و وساطت خضر باشد ، بله نظر موسى به طور خالص به سوى خدا برگشت و از واسطه بىنياز شد و در جهت نقصش به كمال رسيده و آنچه را كه احتياج به تعلّم داشته آموخته است .
ذلِكَ تَأْوِيلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً
آنچه كه ذكر شد از بيان حكمت هر كارى كه ديدى تأويل چيزهايى بود كه نمىتوانستى بر آن‌ها صبر كنى . يعنى حكمت و حقيقت آنچه كه ديدى چون تأويل در چيزى كه مطلب به آن برگشت مىكند زياد استعمال مىشود . يا مقصود اين است كه بازگشت كارهايى كه انجام دادم به حقيقت صحيح مقتضى حكمت بود و لزوم آن ناشى از مصدر و غايت آن كارها بود كه تو نمىتوانستى تا پايان شكيبايى ورزى . حرف تاء از كلمه‌ى
لَمْ تَسْتَطِعْ
حذف شده تا مشعر به ظهور و روشن شدن كم‌طاقتى و بىصبرى موسى عليه السّلام باشد ، اما دليل اين كه حرف تاء در چند مورد گذشته از كلمه‌ى مزبور حذف نشده است ، در قول :
سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ ما لَمْ تَسْتَطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً
اين است كه عدم استطاعت و توانايى موسى عليه السّلام هنوز ظاهر نشده بود بلكه او مدعى استطاعت و قدرت بود . چنانچه از امام عليه السّلام روايت شده است كه فرمود : موسى عليه السّلام گفت كه من قدرت و استطاعت دارم .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 469 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى