خبرگيرنده و متعلّم .
اين به آن معنا نبود خضر عليه السّلام استحقاق اين مرتبه و درجه را داشته و از موسى عليه السّلام برتر و بالاتر باشد بلكه بدان جهت بود كه موسى عليه السّلام مستحقّ آن بود كه مطلب براى او تبين و روشن گردد .
چه قول امام عليه السّلام : خضر عليه السّلام ترسيد و خدا نمىترسد اگر چه ظاهرش مناسب اشتراك در انانيّت نيست ولى ضميمهى اين گفتار امام كه : در دلش خطور كرد كه خداوند او را سبب رحمت براى پدر و مادر آن غلام قرار داده است .
و ملاحظهى اين گفتار امام كه « در اين مورد خضر به حدّ وسط از بشريّت عمل نمود » ، مطلب را مناسب با اشتراك در انانيّت قرار مىدهد ، چون معناى آن اين است كه نسبت همهى اجزاى خشيت به خداى تعالى صحيح نيست ، ولى به اعتبار يك جزء آن كه رحمت است نسبت آن به خداى تعالى صحيح مىشود .
و اين قول امام عليه السّلام اشاره بر حدّ وسط حال انسان است از مشاهدهى خود و خداى تعالى .
همچنين اين قول امام عليه السّلام كه در دل خضر خطور كرد كه خداى تعالى او را سبب رحمت پدر و مادر غلام قرار داده است دلالت بر مشاهدهى خداى تعالى و سبب سازى او دارد .
و فراز ديگر فرمايش امام عليه السّلام « خضر در همان وقت خبردهنده و معلم
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 467
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٤٦٧