و رضاى او را مىطلبند وادار كن و يك لحظه از آن فقيران چشم مپوش كه به زينتهاى دنيا مايل شوى و هرگز با آنان كه دلهايشان را از خود غافل كردهايم و تابع هواى نفس شدند و به تبهكارى پرداختند متابعت نكن ( يعنى با اشراف و ثروتمند آن ظالم هواپرست نپيوند )
و بگو دين حقّ همانست كه از جانب پروردگار شما آمد پس هر كه مىخواهد ايمان آرد و هر كه مىخواهد كافر شود ما براى كافران ستمكار آتشى مهيّا ساختهايم كه شعلههاى آن ( مانند خيمههاى بزرگ ) گرد آنها احاطه كند و اگر ( از شدّت عطش ) شربت آبى درخواست كنند ابى مانند مس گداختهى سوزان به آنها دهند كه روى را بسوزد و آن آب بسيار بد شربتى و ( آن دوزخ ) بسيار بد آسايشگاهى خواهد بود .
تفسير
إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ
لفظ « الا » اينجا افادهى استثناى مفرغ مىكند از « لا تقولنّ » ، هرگز دنبالهى هيچ چيز و هيچ كلامى جز جمله ان شاء اللّه را منضم نكنيد ، يا در هيچ حالى چيزى نگوييد مگر در حالى كه ان شاء اللّه بگوييد .
مقصود تذكّر و ياد آورى مشيّت خدا است ، و اين تأديب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله تعليم ديگران است كه چيزى نگوييد مگر اين كه با جملهى « ان شاء اللّه » استثنا نمايند ؛ اين مطلب نيز گذشت كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در جواب سؤال آنها از مسائل سهگانه فرموده بود : فردا خبر مىدهم و با « ان شاء اللّه » استثنا نكرده بود كه روى همين اصل چهل روز وحى از او قطع شد .