نتواند داد پس ، از تغيير ، تبديل و ظهور خلاف در اخبارت نترس
وَ لَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً
هرگز جز خدا پناهگاهى نخواهى يافت ،
وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ
ذكر نفس بعد از صبر مبنى بر تجريد صبر از نفس است ؛ چون صبر عبارت از جنس نفس و خوددارى از بىتابى يا خوددارى از هواى نفس است ، و معناى آيه اين است كه جلو نفست را بگير ( از پيروى آن بپرهيز ) .
مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ
با آنانى كه در همهى اوقاتشان خدا را مىخوانند ، آنها كسانى هستند كه ذكر خدا مىكنند در حالى كه ذكر خدا آنها را از ظلمات طبع و نفس خارج ساخته و به نور قلب و روح وارد مىكند تا صورت ربّ مضافشان را ببينند ، و آن ربّ آنها در ولايت است ؛ آنها كسانى هستند كه ذكر را از صاحب اذن و اهل ذكر گرفتهاند .
يُرِيدُونَ وَجْهَهُ
آنان وجه ملكوتى ربّ را مىخواهند و آن سكينه و آرامشى است كه خدا آن را بر دلهاى مؤمنين نازل مىكند ، و آن ذكر است كه قلوب مؤمنين به وسيلهى آن آرام مىشود .
وَ لا تَعْدُ عَيْناكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا
و اين گفتار به روش به تو مىگويم تا همسايه بشنود مىباشد ،
وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا
ذكر عبارت از رسول صلّى اللّه عليه و آله يا امير المؤمنين عليه السّلام است ، يا مقصود از آن ياد آورى خدا و ياد آورى احكام ، كيفر و پاداش او است ،
وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً
اطاعت نكن كسى را كه پيرو هوايش شده و در كارهايش افراط نمايد ، افراط گذشتن از حدّ حكم عقل و خرد است .
و روايت شده است كه جمعى از فقراى مسلمين كه در بين ايشان