لفظ « عوج » بر وزن « عنب » است مخصوص معانى است ، معناى آيه اين است كه خداوند براى كتاب نبوّت انحراف از استقامت و راستى قرار نداد نه از جهت صعود و نه از جهت نزول ، زيرا كتاب از جانب خدا بر استقامت و راستى نازل شده و بر استقامت و راستى منتهى مىشود ، و كسى كه به قرآن متوسّل شود او را با استقامت و راستى به سوى خدا مىبرد ،
قَيِّماً
حال از كتاب يا ضمير مجرور به لام است و براى مبالغه ، از « قام يقوم » ، قام الرّجل المرأة و عليها ، و قام الرّجل اهله هنگامى گفته مىشود كه مرد مئونه و نفقهى اهل و عيالش را بدهد و قيام به كار و شأن آنها بكند .
بنا بر اين مقصود اين است كه كتاب نبوّت قيّم بر جميع كتب آسمانى حتّى قرآن است ، بدينگونه كه آنها را بيان مىكند و موارد احكامشان را تعيين مىنمايد ، و قيم جميع كسانى است كه بر آن متوسّل مىشوند بدين گونه كه آنچه را كه احتياج دارند در امر معاش افاده مىكند .
ممكن است لفظ « قيّما » حال از عبد باشد كه او نيز قيّم هر كج شده و كفايتكنندهى هر محتاج است .
لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً
تا آنان را از عذاب شديد در دنيا به سبب كشتار ، اسارت و غارت ؛ هم چنان كه انذار نمود و آن عذاب واقع شد و چنانچه براى كفّار در حين احتضار حاصل مىشود ، و همچنين بترساند از عذاب آخرت به سبب برزخها ، قيامت و جهنّم .
بأس شديد به على عليه السّلام تفسير شده است ، زيرا كه آن حضرت