تفسير
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ
اين دلدارى دادن به نبىّ صلّى اللّه عليه و آله است و كنايه از كسانى است كه آيات و معجزات را پيشنهاد مىكردند ، يعنى كسى كه در سرشت و خميرهاش عناد و لجاجت است آيات و معجزات به او نفعى نمىرساند ؛ چنانچه فرعون از موسى عليه السّلام نه آيه و نشانهى روشن ديد و در عين حال لجاجت و عنادش زياد شد ، و اخبار در تعيين آيات نهگانه به صورت مختلف وارد شده ، پس در بعضى از اخبار بالا بردن كوه طور و من و سلوى از جملهى نه نشانه شمرده شده است ، و در بعضى از اخبار هم شمرده نشده است .
و ظاهر آيهى اين است كه مقصود از آيات نهگانه چنانچه در خبر از امام صادق عليه السّلام است ملخ ، شپش ، قورباغه ، خون ، طوفان ، دريا ، سنگ ، عصا و يد بيضا مىباشد .
فَسْئَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ
اگر تو شك و ترديد دارى از بنى اسرائيل بپرس ( به روش به تو مىگويم تا همسايه بشنود ) !
إِذْ جاءَهُمْ
لفظ « اذ » اسم خالص و مفعول « اسأل » است ، يا ظرف « آتينا » است و قول خدا « فاسئل » معترضه است .
فَقالَ لَهُ فِرْعَوْنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يا مُوسى مَسْحُوراً
فرعون بعد از ظهور و روشن شدن آيات از روى عناد گفت : من گمان مىكنم