تعالى است ،
عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولًا
بعد از لجاجت و عنادشان در حالى كه از ايشان اعراض كرده و بر پروردگارت توكّل نموده باشى .
قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً
اين جمله از تتمّهى محكى به قول است ، يا مستأنف است و كلامى از جانب خدا است ، و همين دو احتمال در اين قول خداى تعالى
وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ
نيز وجود دارد ؛ پس هدايت يافتن به كثرت در خواست و پيشنهاد نيست ، بلكه يك امر الهى است براى كسى كه خدا بخواهد نه اين كه اختيارى باشد و به اختيار و تدبير عبد درست شود .
وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِهِ وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ
وارونه شده پاهايشان بالا و سرهايشان پايين قرار مىگيرند ،
عُمْياً
نابينا به طور مطلق هستند يا رحمت و فضل خدا را نمىبينند
وَ بُكْماً وَ صُمًّا
كر و لال مطلق هستند يا نسبت به چيزهايى نافع است كر و لال هستند
مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّما خَبَتْ زِدْناهُمْ سَعِيراً
جايگاهشان جهنّم است و آتش آن را زيادتر و شديدتر خواهيم كرد .
ذلِكَ جَزاؤُهُمْ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآياتِنا
اين كيفر و جزاى آنها است كه به آيات ما كفر ورزيدند ، و اصل آيات و بزرگترين آنها