تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 340

مساهمون:

ص٣٤٠
وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً
و گفتند : ايمان نمىآوريم مر ترا تا آن كه روان كنى براى ما از زمين چشمه‌ى ؛ لفظ « ينبوع » به معناى چشمه است .
أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً
يا بوده باشد براى تو باغى از خرما و انگور كه رودهايى در بينشان روان سازى يا آن‌طور كه گمان كرده‌اى آسمان بر ما قطعه قطعه سقوط كند ، قطعه‌هاى محسوس ، لفظ « كسف » جمع « كسفه » با كسر به معناى قطعه است .
أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا
يا بياورى خدا و فرشتگان را كفيل يا شاهد ؛ قبيل به معناى عيان و مقابل و كفيل ، و جماعت از سه تا بيشتر مىباشد . و به معناى « عريف » كسى كه هر چه را مىبيند مىشناسد نيز آمده است ، و هر يك از اين معانى در اينجا مناسب است .
أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ
يا بوده باشد براى تو خانه‌اى از طلا .
أَوْ تَرْقى فِي السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنا كِتاباً نَقْرَؤُهُ
يا به آسمان بالا روى و تازه با آسمان رفتن تنها نيز ايمان نمىآوريم تا كتابى بر ما نازل كنى كه ما آن را بخوانيم كه در آن تصديق