مىكند كه ثابت مانده و در صفحهى دل نيز ثبات مىيابد ، و مادامىكه عبد كارى انجام نداده كه آن را محو يا پاره كند ، همهى اعمال در آن جمع شده و تا روز قيامت مىماند ، و در آن روز است كه عمل خود را به صورت كتابى منشور حاكى از جميع اعمال خير و نيكوى خويش مىيابد .
و هرگاه عمل عبد مبتنى بر اقتداى امام حقّ نباشد طبعا كردارش از جهت پيروى امام باطل كه نوعا از قبيل مردم ، شياطين و هواهاى نفسانى مىباشد صادر شده كه مصدرش جهت سفلى نفس با اغفال و فريب شياطين است ، صورت چنين كردارى از آن جهت كه به سوى خيال ، سپس قواى محركه تنزّل يافته و از آن به سوى اوهام ( خيال واهمه ) سقوط مىكند و مىرسد بر آن جايى كه از آن صادر گرديده است و در همانجا ثابت مىماند .
و چون آن جهت داراى سايهى ظلمانى است ، پس جميع كردارهاى بد به صورت كتابى در دست نويسندهى سيّئات است ، و تا زمانى كه عملى صورت نداده كه آن را تبديل به خير يا محو نمايد و يا موجبات بخشيدگى را فراهم نمايد تا روز قيامت در صفحهى دل ثابت مىماند و در آن روز به صورت كتابى منشور آن را يافته و مىفهمد كه هيچ گناهى از قلم نيافتاده است و صغير و كبير همه را در بر دارد .
از اين دو جهت به يمين و شمال تعبير شده است براى اين كه انسان كتاب عليا را از جهت عليايش و كتاب سفلى را از جهت سفلىاش دريافت مىكند ، و از سوى ديگر كتاب علياى انسان كه سايهى نورانى اوست به
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 317
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٣١٧