إِنَّهُ كانَ بِكُمْ رَحِيماً ( 66 ) وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلاَّ إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً ( 67 ) أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلاً ( 68 ) أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَكُمْ فِيهِ تارَةً أُخْرى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قاصِفاً مِنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِما كَفَرْتُمْ ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَيْنا بِهِ تَبِيعاً ( 69 )
وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلاً ( 70 )
ترجمه :
( 17 / 70 - 60 )
اى رسول به ياد آر وقتى را كه به تو گفتيم خدا البتّه به همهى افعال و افكار مردم محيط است و ما رؤيايى كه به تو داديم نبود جز براى آزمايش و امتحان مردم و درختى كه به لعن در قرآن ياد شد و ما به ذكر اين آيات عظيم آنها را ( از خدا ) مىترسانيم و ليكن بر آنها جز طغيان و كفر و انكار شديد چيزى نيافزايد ،
و ياد آر وقتى را كه فرشتگان را امر به سجده كردم پس همه سجده كردند جز شيطان كه گفت : آيا من سر طاعت به آدمى كه از خاك آفريدى فرود آرم ،
آنگاه با من بگو آيا اين آدم را بر من فضيلت و برترى دادى ؟ اى خدا اگر اجل مرا به تأخير افكنى به جز قليلى همه اولاد آدم را مهار كرده و به دار مىكشانم ،
خدا به شيطان گفت : برو كه هر كس از اولاد آدم