پيروى تو كرد با تو به دوزخ كه پاداش كامل شماست كيفر خواهد شد ،
برو و با جملهى لشكر سوار و پيادهات بر آنها احاطه كن و در اموال و اولاد هم با ايشان شريك شود و به وعدههاى دروغ آنها را به فريب و مغرور ساز ، آرى وعدهى شيطان چيزى جز غرور و فريب نخواهد بود ،
همانا ترا بر بندگان من تسلّط نيست و تنها محافظت و نگهبانى خدا ( آنها را ) كافى است ،
پروردگار شماست آن كه به دريا براى شما كشتيها را به حركت مىآورد تا از فضل خدا روزى طلبيد كه او دربارهى شما بسيار مهربان است ،
و چون در دريا به شما خوف و خطرى رسد در آن حال جز خدا همه را فراموش مىكنيد آنگاه كه شما را نجات داد باز از خدا روى مىگردانيد ، و انسان بسيار كفر كيش و ناسپاس است .
آيا پس از نجات از دريا باز ايمنيد كه زمين شما را فروبرد يا بر سرتان سنگ ببارد آنگاه از آن بلاى الهى بر خود پناه و نگهبانى نيابيد ؟
آيا از آن ايمنيد كه بار ديگر خدا شما را به دريا برگرداند و تند بادى بفرستد تا همه به كيفر كفر به دريا غرق شويد ؟ آنگاه كسى را از قهر ما دادخواه و فريادرس نيابيد
و ما فرزندان آدم را گرامى داشتيم و آنها را به مركب برّ و بحر سوار كرديم و از هر غذاى لذيذ و پاكيزه آنها را روزى داديم و بر بسيارى از مخلوقات خود برترى و فضيلت بزرگ بخشيديم .
تفسير
وَ إِذْ قُلْنا لَكَ
به ياد آور وقتى را كه به سبب وحى بر تو گفتيم
إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ
همانا پروردگارت بر مردم احاطه دارد ، همان