چنين گفته باشد كه : توجّه به آنها در ايشان مؤثّر است به نحوى كه اگر تو برايشان به سبب خطاب توجّه كنى حال آنها بر بهترين حالتها مبدّل شود به نحوى كه از آنها گفتارى جز آنچه كه نيكوتر است صادر نمىشود و به خلق از ديد استهزا و غضب نگاه نمىكند .
إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ
شيطان آنان بر بدى تهييج و تحريك مىكند ، و توجّه تو بر آنان شيطان را از آنها دور مىسازد و گفتار نيكوى آنها نيز خلق را به الفت و دورى از طاعت شيطان نزديك مىكند .
إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا مُبِيناً
كه البتّه شيطان دشمنى آشكار براى انسان است ؛ جملهى اخير بيان جملهى
الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
است و آنچه كه بين اين دو جمله واقع شده معترضه يا استيناف است ، كه خداى تعالى خطاب را از جهت وعده و وعيد به بندگانش برگردانيده است .
رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ
پروردگارتان بر شما داناترست
إِنْ يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ وَ ما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا
خطاب را به سوى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله برگردانيد تا حرص آن حضرت را نسبت بر ايمان آنان تسكين ببخشد ، و دلدارى حزن و اندوه بوى بر پشت كردن آنها باشد ، البتّه اين معناى در صورتى است كه خطاب
رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ
و ما بعدش از جانب خدا باشد .
وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
پروردگارت