خدا مشغولند و موجودى نيست جز آنكه ذكرش تسبيح و ستايش اوست و ليكن شما تبيح آنها را فهم نمىكنيد ، كه همانا او بسيار بردبار و آمرزنده است ،
و چون تو قرآن را تلاوت كنى ما ميان تو و آنها كه ( به خدا و قيامت ) ايمان ندارند حجابى بداريم كه انّه از فهم حقايق آن دور و مستور مانند ،
و ما بر دلهاى ( تيره ) آن كافران پردهاى افكنديم كه قرآن را فهم نمىكنند و گوشهايشان نيز از شنيدن سخن حقّ سنگين است و چون تو در قرآن خدا را به وحدانيّت و يگانگى ياد كنى آنان روى گردانيده و گريزان مىشوند ،
ما به خيال باطلى كه هنگام گفتار تو در دل خود مىكنند از خود آنان آگاهتريم كه آن مردم ستمكار به مردم مىگويند كه شما جز مفتون سحر و ساحرى را پيشواى خود قرار ندادهايد ! ،
بنگر تا چه نسبتهايى را از جهل خودشان بر تو مىدهند ، كه از گمراهى خود هيچ راه خلاصى نمىيابند ،
و كافران به معاد گفتند : آيا ما كه چون استخوان پوسيده مىشويم باز روزى از تو زنده و بر انگيخته خواهيم شد ؟ !
تفسير
تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ
آسمانهاى هفتگانه و زمين همه تسبيح خدا گويند ، كلمه
تُسَبِّحُ لَهُ
به معناى ( تسبحه ) است كه لام براى تقويت مىباشد ، يا مقصود اين است كه : همهى آسمانها و زمين و آنچه كه در آنها است ، وجود خودشان را از شايبهى نقص و تعين تنزيه مىكنند تا به خدا نزديك شوند .