أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً
آيا پروردگارتان شما را با داشتن پسران برگزيده در حالى كه براى خود از فرشتگان دخترى گرفته است .
اين آيه ردّ بر كسانى است كه مىگفتند همهى ملايكه يا بعضى از آنها دختران خدا هستند ، مانند بعضى از قريش و بعضى از هندىها .
إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِيماً
شما گفتار بزرگ و ناروا مىگوييد ( گندهتر از دهان خود حرف مىزنيد ) كه براى خدا فرزند قرار مىدهيد و از طرفى مذكّر و مؤنّث بودن را بر فرشتگان كه مجرّد از مادّهاند نسبت مىدهيد ، حال آن كه آنان از اين حرفها بالاتر برترند ، و شما فرشتگان را مؤنّث پنداشته و آنچه را كه در چشمتان پستتر است بر خدا نسبت مىدهيد ، در حالى كه خودتان پسر داشتن را معيار برترى مىدانيد ، پس خودتان را بالاتر از خدا پنداشتهايد .
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا
فعل
صَرَّفْنا
متعدّى است لذا علاوه بر فاعل « نا » احتياج بر مفعول نيز دارد ، اما حذف مفعول در اينجا به جهت تعميم است .
پس معناى آيه اين است : تصريف و تصرّف در كلمات ، مثالها و الفاظ متعدّد بسيار در اين قرآن نموديم ، در هر چيزى از حجّتها ، حكايتها ، عبرتها ، مواعظ و احكامى كه شايستهى مردم بود براى ايشان بيان كرديم .