تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 263

مساهمون:

ص٢٦٣
استعداد و عدم وجدان مستلزم طلب و اميد رحمت است ، زيرا كه آمادگى و دارا بودن و يافتن حقّ صاحبان حقوق رحمت است ، و كسى كه فاقد آن دو است در صورتى كه شأنيّت و اهليّت آن‌ها را داشته باشد آن‌ها را طلب مىكند از آمادگى و استعداد و دارا بودن به ذكر رحمت اكتفا كرد چون استعداد و وسعت و دارا بودن مصداق رحمتند .
فَقُلْ لَهُمْ قَوْلًا مَيْسُوراً
اگر حقوق آن‌ها را نتوانستى بدهى با زبان خوش با آن‌ها رفتار كن و گفتارى بگو كه شنيدنش آسان باشد ، نه اين كه شنيدنش سخت و دشوار باشد و آن گفتارى است كه با گفتن آن دلها خوش شود . روايت شده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پس از نزول اين آيه هرگاه از چيزى از او خواسته مىشد و مالى نداشت كه بدهد مىفرمود : خداوند از فضل خودش به ما و شما روزى دهد . آيات 35 - 29

[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 29 تا 35 ]

وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً ( 29 ) إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً ( 30 ) وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كانَ خِطْأً كَبِيراً ( 31 ) وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى إِنَّهُ