تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 266

مساهمون:

ص٢٦٦
تأديب نمود . يا مقصود اين است كه از جهت لباس به حسرت خورى نشست ، چنانچه وارد شده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله چيزى نداشت به سايل بدهد پيراهن خود را داد .
إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ
به راستى كه پروردگارت روزى را بر هر كسى كه خواهد گسترش داده و مقدّر مىسازد ( و قدرت اين كار را دارد ) . پس تو قادر نيستى كه با امساك روزى خود را گسترش داده و نيز با دادن همه‌ى دارايى خويش نمىتوانى روزى را بر ديگران گسترش دهى ، اين جمله‌ى تعليل نهى از افزونى قبض و بسط است .
إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً
كه خداوند احوال باطنى آن‌ها را مىداند و احوال ظاهريشان را مىبيند ، و بر مصالحشان آگاه است و آنچه را كه به صلاح ايشان باشد عطا فرموده و از آنچه كه به ضرر و فسادشان است منع مىكند . خطاب را از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله برگردانده و قوم را مخاطب خود قرار مىدهد كه : فرزندان خود را نكشيد از ترس ندارى ( بىچيزى ) كه ما آن‌ها و شما را روزى مىدهيم كه كشتن ايشان گناه بزرگى است . كلمه‌ى
إِمْلاقٍ
به معناى افلاس و نادارى است از ( املق ) است يعنى محتاج شد .