تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩
آن‌ها ؟ يا از فضل پروردگارت ؟ پس فرمود : آن امداد از بخشش پروردگارت بود .
وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً
قوا و مدارك و آنچه كه نيكوكار و بدكار بر آن نيازمند است مانند : ارزاق ، لباس ، مسكن ، اسباب و وسايل زندگى ، كارهاى خوب و بد و . . . هيچ يك از اين‌ها از جانب پروردگارت ممنوع نيست ؛
انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ
ببين چگونه بعضى را بر بعضى ديگر برترى داديم ؟ تا بدانى و متنبّه شوى كه در آخرت نيز برترى و فزونى وجود خواهد داشت
وَ لَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجاتٍ
درجه‌هاى آخرت بيشتر است ، يا به حسب خودشان از درجه‌هاى دنيا بزرگتر است
وَ أَكْبَرُ تَفْضِيلًا
نسبت به برترى درجات دنيا بزرگتر است .
لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
با خداى خداى ديگرى قرار مده . خطاب آيه خطاب عام است و شامل هر كسى كه خطاب در مورد او ممكن باشد ، يا لفظ مخصوص خطاب نبىّ صلّى اللّه عليه و آله است به روش به تو مىگويم تا همسايه بشنود ، يا از باب سرايت كردن خطاب متبوع به پيروان است ، يا از باب سريان خطاب كلّ به اجزا است ، يعنى با خدا در الوهيّت يا عبادت يا طاعت يا در وجود خداى ديگرى قرار نده . يا بر حسب مظاهر خدا كه آنان مظاهر ولايت هستند خداى ديگرى