و بر آنان غمگين مباش و از مكر و حيلهى ايشان دلتنگ مشو ( كه خدا از مكر خلق ، تو و دين تو را محفوظ مىدارد ) ،
همانا خدا يار و ياور متّقيان و نيكوكاران عالم است . »
تفسير
ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ
اين جمله حاوى كلامى است كه از ما قبلش منقطع است و لذا ادات وصل نياورده است و مقصود از سبيل ربّ دين اسلام يا بزرگترين ركن آن ولايت است مىباشد .
بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
حكمت از نظر علم و عمل به معناى خدا گونه شدن ( تشبّه به إله ) تفسير شده است و معناى آن اطّلاع بر دقايق علوم است كه بشر از مانند آن عاجز است و نيز توانمندى بر دقايق اعمالى كه امثالش از آوردن آنها عاجز باشد ، و در فارسى بر آن « خرده بينى و خردهكارى » مىگويند و شأن آن در كار ولايت است .
و مقصود از حكمت در اينجا دعوت از طريق باطن است بدين گونه كه در مدعو بر حسب استعدادش تصرّف نمايد ، و دعوت از طريق ظاهرست بر حسب اقتضاى حال مدعو بدين گونه كه معجزاتى از خود ظاهر سازد و او را با خطورات ذهنى و خيالات مشغول نمايد تا بدينوسيله او را به سوى حقّ برگرداند .
موعظه حسنه : عبارت از اظهار كردن چيزى است كه براى شخص