تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 194

مساهمون:

ص١٩٤

تفسير

إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ لا يَهْدِيهِمُ اللَّهُ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
جواب سؤال مقدّر است گويا كه گفته شده : چرا آن‌ها نمىفهمند و قرآن را كه زبان عربى آشكار و واضحى است به سوى عجمى مايل مىكنند ؟ ! خداى تعالى در پاسخ اين پرسش آن‌ها فرمود : چون آن‌ها ايمان به آيات خدا ندارند و خدا كسى را كه ايمان به آيات خدا نداشته باشد هدايت و راهنمايى نمىكند كه بتواند دقايق گفتار و مفاسد آن را بفهمد و بر ايشان عذابى دردناك است .
إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ
جز اين نيست كه آنهايى افترا مىبندند كه ايمان به آيات خدا ندارند نه تو كه ايمان دارى اين جمله ردّ بر گفتار آنهايى است كه مىگفتند :
إِنَّما أَنْتَ مُفْتَرٍ
جز اين نيست كه تو افترا مىبندى
وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُونَ
تنها آنهايند كه دروغ‌گو هستند نه تو .
مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ
آن كسى كه بعد از اسلام آوردن و ايمان خاصّ بر خدا كافر شود ،
إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ
جز آن كسى كه بر كفر قولى و زبانى ناچار و مجبور شود در حالى كه دلش با ايمان مطمئن و آرام است .
وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً
اما كسى كه اذعان بر كفر داشته و دل را بر آن واداشته باشد .