آلودگى به نقص و كاستى منزّه است ، و ممكن است كه مقصود از روح القدس فرشتهاى باشد كه از جبريل بزرگتر است و با هيچ يك از انبيا جز محمّد صلّى اللّه عليه و آله نبوده ، و در گذشته گفتيم كه آن ربّ النّوع انسان است .
مِنْ رَبِّكَ
حقّ تعبير اين است كه گفته شود : « من ربّى » با ياى متكلّم يعنى از جانب پروردگار من ، ولى از اين تعبير به خطاب عدول كرد يا از آن جهت كه اين جمله مستأنفه است از جانب خداى تعالى كه گفتار پيامبر را حكايت نمىكند .
تقدير آن اين است كه : « نزّله من ربّك » خداوند از سوى پروردگارت آن را نازل نمود ، يا از باب اين است كه بيانگر گفته او باشد و حكايت گفتار را غير از آنچه كه هست فرض كنيم يعنى فرض كنيم كه محكى بالقول نباشد ، و در محكى بالقول اين چنين فرض بسيار است .
يا از باب اين است كه خطاب
مِنْ رَبِّكَ
مخصوص محمّد صلّى اللّه عليه و آله نيست ، بلكه براى هر كسى است كه خطاب در مورد او ممكن باشد ، يا خطاب به شيطان است ، به شيطان منكر ولايت بگو كه آن را جبرئيل از سوى پروردگارت نازل كرده است .
بِالْحَقِّ
ضمير در لفظ
نَزَّلَهُ
براى تبديل است و برگرداندن آن ضمير بر خصوص امر ولايت على عليه السّلام مؤيد تفسير اخير در مورد آيه و نشانهاى است كه تبديل به آيه و نشانهاى است كه تبديل به آيه و نشانهى ديگر مىشود ،
لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ
اين جمله نيز مؤيد تفسير اخير آيه است ، چون ولايت است