تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 181

مساهمون:

ص١٨١
شده است . چنين شخصى را كه بيعت محكم را نقض نموده خداى تعالى به زنى تشبيه كرده است كه ريسمانى را بافته و بافت آن را محكم نموده و خودش را در بافت و استحكام آن به زحمت انداخته ، سپس بافته‌ى خودش را گسسته و باز كرده ، و شباهت چنان بيعت كننده‌اى به اين زن در تحمّل سختيها و خستگىها و بهره نبردن از بافته‌ى خودش مىباشد . در خبر است : زنى كه بافته‌ى خودش را باز مىكرد از قبيله‌ى بنى تميم بود كه او را « ريطه » مىناميدند و آن قدر احمق بود كه موى خود را مىبافت و محكم مىكرد و سپس آن را وا مىتابيد و باز مىكرد ، دوباره برمىگشت و آن را مىتابيد . پس خداى تعالى فرمود :
« كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها » .
تَتَّخِذُونَ أَيْمانَكُمْ
عهد و پيمانهايتان را كه در هر دو بيعت اسلامى و ايمانى از شما گرفته شده است براى فريب‌كارى و فساد به كار مىبريد .
دَخَلًا بَيْنَكُمْ
اين جمله حال از اسم
لا تَكُونُوا
يا استيناف و جواب سؤال مقدّر است ، كه مقصود ذمّ آن‌ها بر اين حالتى است كه دارند ، و ( دخل ) تحريك فساد در عقل و جسم و مكر و حيله است ، نيز چيزى است كه داخل در شىء باشد در حالى كه جزء آن شىء نيست و به معناى ريبه نيز هست و همه‌ى اين معانى در اينجا مناسب است .
أَنْ تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبى مِنْ أُمَّةٍ
اين كارها را مىكنيد و نقض بيعت مىنماييد تا مبادا امّتى و قومى ( على و پيروانش ) بر امّت و قومى